Zonder steunvordering geen faillissement. Lees wat een steunvordering is, aan welke eisen zij moet voldoen, hoe de rechter ermee omgaat en hoe u als schuldeiser snel een tweede schuldeiser vindt.
Een steunvordering is de vordering van een andere schuldeiser op dezelfde debiteur. Wie als schuldeiser het faillissement van een onderneming wil aanvragen, moet aantonen dat er naast zijn eigen vordering ten minste één andere schuldeiser is. Die tweede vordering ondersteunt de aanvraag, vandaar de naam steunvordering. Ontbreekt zij, dan wijst de rechtbank het verzoek af, hoe hoog en hoe duidelijk de eigen vordering ook is.
Op deze pagina leest u eerst de kern in gewone taal en daarna de uitgebreide juridische uitleg uit het lexicon van STZB. Tot slot leest u hoe u in de praktijk aan een steunvordering komt.

Inhoudsopgave
Volgens de Faillissementswet spreekt de rechtbank het faillissement uit als summierlijk blijkt van feiten of omstandigheden die aantonen dat de schuldenaar in de toestand verkeert dat hij heeft opgehouden te betalen, en van het vorderingsrecht van de aanvrager. In de praktijk komt dat neer op drie eisen:
| Eis | Toelichting |
|---|---|
| 1. Een opeisbare vordering van de aanvrager | De betalingstermijn is verstreken en de vordering is niet serieus betwist. |
| 2. Ten minste één steunvordering | Een vordering van een andere schuldeiser; die hoeft niet opeisbaar te zijn. |
| 3. Opgehouden te betalen | Uit de omstandigheden blijkt dat de debiteur zijn schulden niet meer betaalt. |
De steunvordering speelt dus een dubbele rol: zij bewijst dat er meer schuldeisers zijn en zij draagt bij aan het beeld dat de debiteur in het algemeen niet meer betaalt.

Op deze pagina wordt ingegaan op de vraag wat een steunvordering is en wat het belang ervan is. Wat is een steunvordering? Het hebben van een steunvordering is een belangrijke voorwaarde voor een crediteur om een faillissementsverzoek bij de rechtbank in te dienen.
Artikel 1 en artikel 6 lid 3 van de Faillissementswet stellen als voorwaarde voor het uitspreken van een faillissement dat wordt vastgesteld dat de schuldenaar heeft opgehouden te betalen.
Een steunvordering is een vordering van een andere natuurlijke- of rechtspersoon dan de indiener van een faillissementsverzoek, die de rechter betrekt in zijn oordeel dat de schuldenaar opgehouden heeft te betalen.
Zonder het hebben van een steunvordering kan het faillissement van een schuldenaar niet worden uitgesproken. Maar het hebben van een steunvordering op zichzelf is niet voldoende om de rechtbank een faillissement uit te laten spreken. Op grond van de rechtspraak zijn er drie voorwaarden waaraan de rechter moet toetsen om tot een faillissementsverklaring te kunnen komen:
Er moeten dus meerdere vorderingen zijn op de schuldenaar waarvan er tenminste één is die opeisbaar is en daarnaast moet de rechter een zelfstandig oordeel vormen over de omstandigheid dat de schuldenaar heeft opgehouden te betalen.
De eis dat er sprake moet zijn van ten minste één steunvordering wordt ook wel het ‘pluraliteitsvereiste’ genoemd. ‘Pluraliteit’ betekent ‘meervoudigheid’.
Ten minste één van de vorderingen op de schuldenaar moet opeisbaar zijn om de rechter in staat te stellen om vast te stellen dat een schuldenaar opgehouden heeft te betalen. Een vordering is onder andere opeisbaar als de betalingstermijn die voor nakoming tussen partijen is afgesproken, is verstreken zonder dat betaling heeft plaatsgevonden.
De laatste eis voor een faillissementsverklaring is de vaststelling door de rechter dat de schuldenaar daadwerkelijk heeft opgehouden te betalen.
Van het bestaan van feiten en omstandigheden die aantonen dat de schuldenaar heeft opgehouden te betalen moet volgens artikel 6 lid 3 van de Faillissementswet ‘summierlijk’ blijken: dat wil zeggen dat de rechter naar het bestaan van de vorderingen geen diepgaand onderzoek hoeft te doen. De gewone regels van het bewijsrecht in burgerlijke zaken zijn niet van toepassing. Wel moet de rechter motiveren uit welke feiten en omstandigheden hij afleidt dat de schuldenaar heeft opgehouden te betalen.
Deze ‘summierlijkheidseis’ biedt de rechter de mogelijkheid om als aan de twee harde eisen van meervoudigheid en opeisbaarheid is voldaan, toch het faillissement niet uit te spreken als hij vindt dat er bijzondere omstandigheden zijn die dat rechtvaardigen. De rechter moet dan echter wel motiveren waarom. Over die motivatie kan het gerechtshof in hoger beroep en in uitzonderlijke gevallen de Hoge Raad in cassatie een oordeel geven.
Dit betekent dat in de meeste gevallen het faillissement zal worden uitgesproken als aan de harde eisen is voldaan.
De Hoge Raad der Nederlanden heeft in de uitspraak ABN Amro / Berzona (ECLI:NL:HR:2014:1681) verder over steunvorderingen vastgesteld dat:
Verder is van belang dat de schuldeiser geen steunvorderingen mag ‘creëren’: dit blijkt uit de uitspraak van de Hoge Raad in de zaak ‘American Express / Haagsche Bestuurdersbond’.
De deelnemers aan het STZB werken samen door het delen van informatie over hun zakelijke betalingsachterstanden in de Achterstandendatabank. Hierdoor zijn de deelnemers voorzien van actuele en geverifieerde informatie over de betalingsachterstanden van Nederlandse bedrijven. Bij het onderling delen van de informatie over hun betalingsachterstanden blijven de deelnemers zelf anoniem. Wel kunnen zij in de Achterstandendatabank zien of een debiteur meer dan één crediteur heeft. Het STZB faciliteert haar deelnemers door op verzoek van een deelnemer / crediteur, de crediteuren van één debiteur met elkaar in contact te brengen. Hierdoor ontstaat een informatie-uitwisseling die leidt tot een meervoudigheid van schuldeisers.
Deze meervoudigheid van schuldeisers is, zoals hiervoor wordt uiteengezet, een van de voorwaarden om de rechter in staat te stellen een debiteur failliet te verklaren. Kwaadwillige debiteuren houden in het algemeen nog geen rekening met deze werking van het TZB. Zij gaan er meestal van uit dat hun crediteuren niet op de hoogte zijn van betalingsachterstanden die zij bij anderen hebben.
Wanneer zo’n debiteur op de hoogte raakt van het feit dat zijn crediteuren onderling wel op de hoogte zijn van zijn betalingsachterstanden, gaat daarvan een sterke prikkel uit tot betaling. Dit omdat geregistreerde betalingsachterstanden in de Achterstandendatabank van het STZB altijd opeisbaar zijn en dit samen met de meervoudigheid van schuldeisers bijna altijd tot een geslaagd verzoek tot faillissement zal leiden.
De rechtbank wil zien dat de steunvordering echt bestaat. Gebruikelijke bewijsstukken zijn:
Een steunvordering kan ook van de aanvrager zelf komen als die meerdere vorderingen uit verschillende rechtsverhoudingen heeft, maar of dat volstaat, beoordeelt de rechter per geval. Het zekerst is een vordering van een echt andere schuldeiser. Uw advocaat stelt het verzoekschrift op en voegt de stukken bij.
| Methode | Voordeel | Nadeel |
|---|---|---|
| Rondvragen in uw netwerk of branche | Kosteloos | Afhankelijk van toeval |
| Een advocaat of incassobureau laten zoeken | Deskundig | Kost tijd en geld |
| De Achterstandendatabank van STZB | Direct zicht op geverifieerde achterstanden bij andere ondernemers | Alleen voor deelnemers |
Als deelnemer van STZB vraagt u een rapport op van de debiteur. Zijn er andere betalingsachterstanden geregistreerd, dan vraagt u via de knop Overige meldingen om contact met die schuldeisers. STZB brengt u met elkaar in contact, en in 98% van de gevallen reageert de andere schuldeiser. Lees het volledige stappenplan op de pagina steunvordering zoeken.

Ook met een steunvordering wijst de rechtbank een faillissementsaanvraag soms af. Dat gebeurt bijvoorbeeld als:
Een faillissementsaanvraag is bovendien geen gewoon incassomiddel. Gebruikt een schuldeiser haar alleen om druk te zetten bij een vordering waarover een reëel geschil bestaat, dan kan dat misbruik van bevoegdheid opleveren. Laat u daarom altijd adviseren door een advocaat. Actuele faillissementen ziet u op onze pagina faillissementen en in het Centraal Insolventieregister.
Een schoonmaakbedrijf heeft een openstaande factuur van € 7.500 bij een kantoorverhuurder. Na herinneringen, een aanmaning en een melding bij STZB blijft betaling uit en wordt de telefoon niet meer opgenomen. Het schoonmaakbedrijf wil het faillissement aanvragen, maar kent geen andere schuldeisers.
In het rapport van STZB ziet het bedrijf dat een installatiebedrijf en een leverancier van kantoorartikelen ook een achterstand bij dezelfde onderneming hebben gemeld. Via Overige meldingen vraagt het om contact. Het installatiebedrijf reageert binnen een week en levert een kopie van zijn openstaande factuur en een korte verklaring. Daarmee heeft de advocaat van het schoonmaakbedrijf een steunvordering voor het verzoekschrift. Dit is een vereenvoudigd voorbeeld ter illustratie; elke situatie is anders.
Een faillissementsaanvraag door een schuldeiser verloopt via een advocaat. U betaalt griffierecht aan de rechtbank en de kosten van uw advocaat. De actuele griffierechten vindt u op rechtspraak.nl. Na indiening plant de rechtbank meestal binnen enkele weken een korte zitting, waarvoor de debiteur wordt opgeroepen. De uitspraak volgt vaak op de dag van de zitting of kort daarna.
Of een aanvraag financieel verstandig is, hangt af van de omvang van uw vordering, de kans dat er nog iets in de boedel zit en de schade die u voorkomt als de debiteur stopt met nieuwe schulden maken. Een steunvordering vinden is de eerste stap, de afweging of u doorzet de tweede. Concurrente schuldeisers, zoals de meeste leveranciers, ontvangen bij een faillissement vaak maar een deel van hun vordering. Toch kiezen veel schuldeisers voor een aanvraag, omdat de dreiging ervan een debiteur vaak alsnog tot betalen of een regeling beweegt.
Een schuldeiser die het faillissement van een onderneming wil aanvragen, dient een verzoekschrift in bij de rechtbank. Dat verzoekschrift wordt ingediend door een advocaat. De rechtbank die bevoegd is, is in de regel de rechtbank van het arrondissement waar de debiteur woont of gevestigd is. Voordat u die stap zet, is het verstandig om uw dossier compleet te maken.
Zorg in elk geval voor de volgende stukken: de facturen waarop de vordering is gebaseerd, de opdrachtbevestiging of overeenkomst, bewijs van levering of uitgevoerde werkzaamheden, de aanmaningen en de ingebrekestelling die u heeft verstuurd en een recent uittreksel uit het Handelsregister van de debiteur. Hoe beter uw dossier, hoe kleiner de kans dat de debiteur uw vordering met succes betwist.
Daarnaast moet u aannemelijk maken dat de debiteur meer schuldeisers heeft. Dat kan met een schriftelijke verklaring van een andere crediteur, met kopieën van diens facturen of met andere stukken waaruit blijkt dat er nog meer openstaande schulden zijn. De rechter toetst dit summier: een volledig bewijs zoals in een gewone procedure is niet nodig.
Na indiening van het verzoekschrift bepaalt de rechtbank een datum voor de behandeling. De debiteur wordt opgeroepen om te verschijnen. Op de zitting kan de debiteur zich verweren, bijvoorbeeld door de vordering te betwisten of aan te tonen dat hij wel degelijk betaalt. In de praktijk betaalt een debiteur soms alsnog vlak voor of tijdens de zitting, waarna de aanvraag kan worden ingetrokken.
Blijkt summierlijk dat de debiteur in de toestand verkeert dat hij heeft opgehouden te betalen, dan spreekt de rechtbank het faillissement uit en benoemt zij een curator. Vanaf dat moment beheert de curator het vermogen van de onderneming en kunnen schuldeisers hun vorderingen bij hem indienen. Wilt u weten welke bedrijven failliet zijn verklaard en wie de curator is? Bekijk dan het overzicht van recente faillissementen op stzb.nl.
Bedenk vooraf goed of een faillissementsaanvraag het juiste middel is. Een faillissement levert een schuldeiser zonder zekerheden vaak weinig of niets op. Het verzoek werkt vooral als stok achter de deur. Een goede voorbereiding, een compleet dossier en tijdig advies van een advocaat vergroten uw kans op betaling.
Meer begrippen vindt u in het lexicon van STZB.
Een steunvordering werkt in twee richtingen. Heeft u zelf een onbetaalde factuur bij een debiteur, dan kunt u voor een andere schuldeiser de steunvordering zijn. Daarom loont het om uw betalingsachterstanden te melden. Andere schuldeisers die een faillissementsaanvraag voorbereiden, kunnen u dan via STZB benaderen. Uw contactgegevens worden pas gedeeld nadat u daar uitdrukkelijk toestemming voor heeft gegeven. Lees hoe u een wanbetaler meldt.

Een steunvordering is de vordering van een andere schuldeiser op dezelfde debiteur. Zij is nodig om aan te tonen dat er meer dan één schuldeiser is, een voorwaarde voor faillissement.
Nee. Alleen de vordering van de aanvrager moet opeisbaar zijn. De steunvordering hoeft dat niet te zijn, maar moet wel summierlijk blijken.
Iedere schuldeiser van de debiteur: een leverancier, verhuurder, werknemer met achterstallig loon, bank of de Belastingdienst.
Minimaal één. Samen met de vordering van de aanvrager zijn er dan twee schuldeisers.
Via uw netwerk, een advocaat of incassobureau, of via de Achterstandendatabank van STZB. Daar ziet u als deelnemer of andere ondernemers een achterstand bij dezelfde debiteur hebben gemeld.
Met een kopie van de factuur, een verklaring van de andere schuldeiser dat het bedrag openstaat en eventuele correspondentie, zoals aanmaningen.
Ja. Als u een onbetaalde factuur heeft bij dezelfde debiteur, kunt u een andere schuldeiser steunen. Via STZB worden uw gegevens pas gedeeld na uw uitdrukkelijke toestemming.
Dan kan het verzoek via uw advocaat worden ingetrokken, zolang de rechtbank nog geen uitspraak heeft gedaan.
Een steunvordering nodig?
Meld uw organisatie aan als deelnemer van STZB en vind andere schuldeisers van uw debiteur in de Achterstandendatabank.
Als deelnemer ziet u direct of uw debiteur ook bij anderen achterstanden heeft. STZB brengt u met elkaar in contact.
Of bel: 085 – 303 47 20
Werkdagen 09.00 – 17.00 uur